Urve, İbnü'l-Müseyyeb, Alkame b. Vakkās ve Ubeydullah, Âişe'nin (radıyallahu anhâ) hadisini -ki her birinin rivayeti diğerini doğrular- şöyle rivayet ettiler:
İftira (ifk) ehli ona söyleyeceklerini söylediğinde, vahiy gecikince Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem), ailesinden ayrılma hususunda onlara danışmak için Ali'yi ve Üsâme'yi çağırdı. Üsâme: “(O senin) ailendir; biz (onun hakkında) hayırdan başka bir şey bilmiyoruz” dedi. Berîre de şöyle dedi: “Onda ayıplayacağım bir şey görmedim; ancak o yaşı küçük bir kızdır, ailesinin hamurunu (beklerken) uyuyakalır da evcil koyun gelip onu yer.” Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ehl-i beytim hakkında eziyeti bana ulaşan bir adama karşı kim bize yardım eder? Vallahi ben ailemden hayırdan başka bir şey bilmiyorum. Bir adamı da andılar ki onun hakkında da hayırdan başka bir şey bilmiyorum.”
Sahîh-i Buhârî 2637, Kitap 52, Hadis 1