Abdullah b. Ömer (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ve Übey b. Ka'b el-Ensârî, içinde İbn Sayyâd'ın bulunduğu hurmalığa doğru yola koyuldular. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (hurmalığa) girince, İbn Sayyâd kendisini görmeden önce ondan bir şey işitmek için gizlice yaklaşarak hurma kütüklerinin arkasına saklanmaya başladı. İbn Sayyâd ise yatağının üzerinde, kendisine ait bir kadife örtü içinde uzanmış, mırıldanıyordu -ya da: fısıldıyordu-. İbn Sayyâd'ın annesi, Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) hurma kütüklerinin arkasına saklanırken gördü ve İbn Sayyâd'a: “Ey Sâf! İşte Muhammed!” dedi. İbn Sayyâd (mırıldanmayı) bıraktı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Onu (kendi hâline) bıraksaydı (durumunu) ortaya koyardı” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 2638, Kitap 52, Hadis 2