Ebû Hüreyre ve Zeyd b. Hâlid el-Cühenî (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Bir bedevi gelip: “Ey Allah'ın Resûlü! Aramızda Allah'ın kitabıyla hüküm ver” dedi. Hasmı da kalkıp: “Doğru söyledi, aramızda Allah'ın kitabıyla hüküm ver” dedi. Bedevi şöyle dedi: “Oğlum bu adamın yanında ücretli işçiydi; onun karısıyla zina etti. Bana: ‘Oğluna recm gerekir’ dediler. Ben de oğlumu yüz koyun ve bir cariye vererek ondan kurtardım. Sonra ilim ehline sordum; onlar: ‘Oğluna ancak yüz değnek ve bir yıl sürgün gerekir’ dediler.” Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Aranızda mutlaka Allah'ın kitabıyla hüküm vereceğim. Cariye ve koyunlar sana geri verilir. Oğluna da yüz değnek ve bir yıl sürgün vardır. Sen ey Üneys! —(orada bulunan) bir adama hitaben— Yarın sabah bu adamın karısına git ve onu recmet.” Üneys sabahleyin kadına gitti ve onu recmetti.
Sahîh-i Buhârî 2695, 2696, Kitap 53, Hadis 6
حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، رضى الله عنهما قَالاَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَامَ خَصْمُهُ فَقَالَ صَدَقَ، اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ. فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا، فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ، فَقَالُوا لِي عَلَى ابْنِكَ الرَّجْمُ. فَفَدَيْتُ ابْنِي مِنْهُ بِمِائَةٍ مِنَ الْغَنَمِ وَوَلِيدَةٍ، ثُمَّ سَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ، فَقَالُوا إِنَّمَا عَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ، أَمَّا الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ فَرَدٌّ عَلَيْكَ، وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ، وَأَمَّا أَنْتَ يَا أُنَيْسُ ـ لِرَجُلٍ ـ فَاغْدُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَارْجُمْهَا ". فَغَدَا عَلَيْهَا أُنَيْسٌ فَرَجَمَهَا.