Ey Hakîm! Bu mal tatlı ve yeşildir; kim onu gönül tokluğuyla alırsa onda kendisine bereket verilir.

Hakîm b. Hizâm (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) (bir şey) istedim, bana verdi. Sonra yine istedim, yine verdi. Sonra bana şöyle buyurdu: “Ey Hakîm! Bu mal tatlı ve yeşildir (cazibelidir). Kim onu gönül tokluğuyla alırsa kendisi için onda bereket verilir. Kim de onu hırsla alırsa onda kendisine bereket verilmez; yiyip de doymayan kimse gibi olur. Üstteki el alttaki elden hayırlıdır.” Hakîm dedi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Seni hak ile gönderene yemin ederim ki senden sonra dünyadan ayrılıncaya kadar hiç kimseden hiçbir şey almayacağım.” Ebû Bekir, kendisine bağış vermek için Hakîm'i çağırırdı; o ise ondan bir şey kabul etmekten kaçınırdı. Sonra Ömer de ona vermek için onu çağırdı; o yine kabul etmekten kaçındı. Bunun üzerine (Ömer): “Ey müslümanlar topluluğu! Allah'ın bu fey'den kendisine ayırdığı hakkını ona arz ediyorum, o ise almaktan kaçınıyor” dedi. Hakîm, Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) sonra vefat edinceye kadar insanlardan hiç kimseden bir şey almadı. Allah ona rahmet etsin.