Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
“Sevdiğiniz şeylerden (Allah yolunda) harcamadıkça iyiliğe asla erişemezsiniz” (Âl-i İmrân 3/92) âyeti inince Ebû Talha Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi ve şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Mübarek ve yüce olan Allah kitabında 'Sevdiğiniz şeylerden harcamadıkça iyiliğe asla erişemezsiniz' buyuruyor. Mallarımın bana en sevimlisi Beyrühâ'dır.” -(Enes) dedi ki: Bu, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) içine girip gölgesinde oturduğu ve suyundan içtiği bir bahçe idi.- “O, aziz ve celil olan Allah'a ve Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) aittir; onun iyiliğini ve (âhiret için) azık olmasını umuyorum. Ey Allah'ın Resûlü! Onu Allah'ın sana gösterdiği yere koy.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ne güzel ey Ebû Talha! Bu kazançlı bir maldır. Onu senden kabul ettik ve sana geri verdik; onu en yakın akrabalarına ver.” Ebû Talha da onu akrabalarına sadaka olarak verdi. (Enes) dedi ki: Onlar arasında Übey ve Hassân da vardı. (Enes) dedi ki: Hassân ondaki payını Muâviye'ye sattı. Ona: “Ebû Talha'nın sadakasını mı satıyorsun?” denildi. “Bir sâ' hurmayı bir sâ' dirheme satmayayım mı?” dedi. (Enes) dedi ki: O bahçe, Muâviye'nin yaptırdığı Benî Hudeyle köşkünün bulunduğu yerdeydi.
Sahîh-i Buhârî 2758, Kitap 55, Hadis 21