Ey Sa'd b. Muâz! Cennet! Nadr'ın Rabbine yemin ederim ki ben onun kokusunu Uhud'un berisinden alıyorum.

Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Amcam Enes b. Nadr Bedir savaşında bulunamadı. “Ey Allah'ın Resûlü! Müşriklerle yaptığın ilk savaşta bulunamadım. Andolsun, eğer Allah beni müşriklerle bir savaşta bulundurursa, ne yapacağımı Allah elbette görecektir” dedi. Uhud günü olup da müslümanlar dağılınca şöyle dedi: “Allah'ım! Bunların -arkadaşlarını kastediyor- yaptıklarından dolayı senden özür dilerim; bunların -müşrikleri kastediyor- yaptıklarından da sana karşı uzak olduğumu bildiririm.” Sonra ilerledi; Sa'd b. Muâz onu karşıladı. “Ey Sa'd b. Muâz! Cennet! Nadr'ın Rabbine yemin ederim ki ben onun kokusunu Uhud'un berisinden alıyorum” dedi. Sa'd dedi ki: “Ey Allah'ın Resûlü! Onun yaptığını ben yapamadım.”

Enes dedi ki: Onun üzerinde seksen küsur kılıç darbesi ya da mızrak yarası ya da ok yarası bulduk. Onu öldürülmüş ve müşrikler tarafından organları kesilmiş bulduk; onu kız kardeşinden başka kimse tanıyamadı, o da parmak uçlarından tanıdı. Enes dedi ki: Şu âyetin onun ve onun gibilerin hakkında indiğini görüyor -ya da zannediyor- idik: “Müminler içinde Allah'a verdikleri ahde sadakat gösteren adamlar vardır...” (Ahzâb 33/23) âyetin sonuna kadar.

(Enes) dedi ki: Rubeyyi' diye adlandırılan kız kardeşi bir kadının ön dişini kırdı; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kısas emretti. Enes (b. Nadr): “Ey Allah'ın Resûlü! Seni hak ile gönderene yemin ederim ki onun dişi kırılmayacak” dedi. (Kadının yakınları) diyete razı olup kısası bıraktılar. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Allah'ın kulları arasında öyleleri vardır ki Allah adına yemin etse Allah onun yeminini yerine getirir.”