Şu dikenli ağaçlar sayısınca devem olsaydı aranızda paylaştırırdım; beni cimri, yalancı ve korkak bulmazdınız.

Cübeyr b. Mut'im (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Kendisi Huneyn dönüşünde Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte yürürken -yanında insanlar da vardı- (bedevî) insanlar ona yapışıp (bir şeyler) istemeye başladılar; nihayet onu bir semüre ağacına sıkıştırdılar ve (ağaç) ridâsını kaptı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) durdu ve şöyle buyurdu: “Ridâmı bana verin. Şu dikenli ağaçların sayısınca devem olsaydı onu aranızda paylaştırırdım; sonra beni ne cimri, ne yalancı, ne de korkak bulurdunuz.”