Sehl b. Sa'd es-Sâidî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Mervân b. Hakem'i mescitte otururken gördüm. Yöneldim ve gidip yanına oturdum. Bize, Zeyd b. Sâbit'in kendisine şunu haber verdiğini anlattı: Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ona “Mü'minlerden oturanlar ile Allah yolunda cihad edenler eşit olmaz” (Nisâ 4/95) âyetini yazdırdı. (Zeyd) dedi ki: O bunu bana yazdırırken İbn Ümmü Mektûm yanına geldi ve “Ey Allah'ın Resûlü! Cihada gücüm yetseydi elbette cihad ederdim” dedi. O âmâ bir adamdı. Bunun üzerine Tebâreke ve Teâlâ olan Allah, Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) uyluğu benim uyluğumun üzerindeyken vahiy indirdi. (Uyluğu) bana öyle ağırlaştı ki uyluğumu ezeceğinden korktum. Sonra o hâl ondan açıldı ve aziz ve celil olan Allah “özür sahibi olanlar dışında” (Nisâ 4/95) ifadesini indirdi.
Sahîh-i Buhârî 2832, Kitap 56, Hadis 48