Abdullah b. Ebû Katâde, babası Ebû Katâde'den (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
(Ebû Katâde) Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte (yola) çıktı. Ebû Katâde ihramlı olan bazı arkadaşlarıyla birlikte geride kaldı; kendisi ise ihramlı değildi. Onlar, o görmeden önce bir yaban eşeği gördüler. Onu görünce Ebû Katâde görünceye kadar ona dokunmadılar. (Ebû Katâde) Cerâde denilen atına bindi ve onlardan kamçısını kendisine vermelerini istedi; vermediler. O da kamçıyı (kendisi) aldı, (eşeğe) saldırdı ve onu vurup yıktı. Sonra (etinden) yedi, onlar da yediler. Sonra pişman oldular. (Peygamber'e) yetiştiklerinde “Yanınızda ondan bir şey var mı?” buyurdu. (Ebû Katâde) “Yanımızda budu var” dedi. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) onu aldı ve yedi.
Sahîh-i Buhârî 2854, Kitap 56, Hadis 70