Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Ebû Talha'ya: “Hayber'e çıkıncaya kadar bana hizmet edecek, gençlerinizden bir genç ara” buyurdu. Ebû Talha beni terkisine alarak çıktı; ben ergenlik çağına yaklaşmış bir gençtim. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) konakladığında ona hizmet ederdim. Onun sık sık şöyle dediğini işitirdim: “Allah'ım, tasadan, üzüntüden, acizlikten, tembellikten, cimrilikten, korkaklıktan, borcun ağırlığından ve insanların baskısından sana sığınırım.” Sonra Hayber'e geldik. Allah ona kaleyi fethettirince Safiyye bint Huyey b. Ahtab'ın güzelliği kendisine anlatıldı; kocası öldürülmüştü ve kendisi yeni gelindi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu kendisi için seçti. Onunla birlikte yola çıktı; Seddü's-Sahbâ'ya vardığımızda (Safiyye) temizlendi, o da onunla gerdeğe girdi. Sonra küçük bir deri sofra üzerinde hays (yemeği) yaptı. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Etrafındakileri çağır” buyurdu. İşte bu, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) Safiyye ile evlenmesinin velîmesi oldu. Sonra Medine'ye doğru çıktık. Resûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem), arkasında onun için bir abayla (devenin hörgücü etrafında) yer hazırlarken gördüm. Sonra devesinin yanına oturup dizini koyuyor, Safiyye de binmek için ayağını onun dizine koyuyordu. Yürüdük; Medine'ye yaklaşınca Uhud'a baktı ve: “Bu, bizi seven, bizim de onu sevdiğimiz bir dağdır” buyurdu. Sonra Medine'ye baktı ve: “Allah'ım, İbrâhîm'in Mekke'yi haram kıldığı gibi ben de onun iki kara taşlığı arasını haram kılıyorum. Allah'ım, onların müddünde ve sâında onlara bereket ver” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 2893, Kitap 56, Hadis 108