Kişi, insanlara görünen o ki cennet ehlinin amelini işler, oysa o cehennem ehlindendir.

Kaynak
Sahîh-i Buhârî 2898, Kitap 56, Hadis 112
Türkçe meal

Sehl b. Sa'd es-Sâidî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile müşrikler karşılaştılar ve savaştılar. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kendi ordugâhına, ötekiler de kendi ordugâhlarına çekilince (söz edildi ki): Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabı arasında, (düşmandan) tek başına kalan ya da ayrılan hiç kimseyi bırakmayıp peşine düşerek kılıcıyla vuran bir adam vardı. (Biri): “Bugün hiçbirimiz falancanın gördüğü işi göremedi” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ama o cehennem ehlindendir” buyurdu. Topluluktan bir adam: “Ben onun peşine düşeceğim” dedi. (Sehl) dedi ki: Onunla birlikte çıktı; o her durduğunda onunla birlikte duruyor, hızlandığında onunla birlikte hızlanıyordu. Derken adam ağır bir şekilde yaralandı ve ölümü çabuklaştırmak istedi. Kılıcının kabzasını yere, ucunu da iki göğsünün arasına koydu, sonra kılıcının üzerine yüklenip kendini öldürdü. Bunun üzerine (peşine düşen) adam Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Şahitlik ederim ki sen Allah'ın Resûlüsün” dedi. “Ne oldu?” buyurdu. (Adam) şöyle dedi: “Az önce cehennem ehlinden olduğunu söylediğin adam (var ya); insanlar bunu çok büyük buldular. Ben de: ‘Onu size ben takip ederim’ dedim ve peşine düşüp çıktım. Sonra ağır bir şekilde yaralandı ve ölümü çabuklaştırmak istedi. Kılıcının kabzasını yere, ucunu da iki göğsünün arasına koydu, sonra onun üzerine yüklenip kendini öldürdü.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bunun üzerine şöyle buyurdu: “Kişi, insanlara görünen o ki cennet ehlinin amelini işler, oysa o cehennem ehlindendir. Kişi de insanlara görünen o ki cehennem ehlinin amelini işler, oysa o cennet ehlindendir.”

Sahîh-i Buhârî 2898, Kitap 56, Hadis 112

Arapça metin
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْتَقَى هُوَ وَالْمُشْرِكُونَ فَاقْتَتَلُوا، فَلَمَّا مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَسْكَرِهِ، وَمَالَ الآخَرُونَ إِلَى عَسْكَرِهِمْ، وَفِي أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ لاَ يَدَعُ لَهُمْ شَاذَّةً وَلاَ فَاذَّةً إِلاَّ اتَّبَعَهَا يَضْرِبُهَا بِسَيْفِهِ، فَقَالَ مَا أَجْزَأَ مِنَّا الْيَوْمَ أَحَدٌ كَمَا أَجْزَأَ فُلاَنٌ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ ". فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَنَا صَاحِبُهُ. قَالَ فَخَرَجَ مَعَهُ كُلَّمَا وَقَفَ وَقَفَ مَعَهُ، وَإِذَا أَسْرَعَ أَسْرَعَ مَعَهُ قَالَ فَجُرِحَ الرَّجُلُ جُرْحًا شَدِيدًا، فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ بِالأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ، ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَى سَيْفِهِ، فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَخَرَجَ الرَّجُلُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ. قَالَ " وَمَا ذَاكَ ". قَالَ الرَّجُلُ الَّذِي ذَكَرْتَ آنِفًا أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ. فَقُلْتُ أَنَا لَكُمْ بِهِ. فَخَرَجْتُ فِي طَلَبِهِ، ثُمَّ جُرِحَ جُرْحًا شَدِيدًا، فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَوَضَعَ نَصْلَ سَيْفِهِ فِي الأَرْضِ وَذُبَابَهُ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ، ثُمَّ تَحَامَلَ عَلَيْهِ، فَقَتَلَ نَفْسَهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ، وَهْوَ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ فِيمَا يَبْدُو لِلنَّاسِ، وَهْوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ ".

Hata bildir

Sahîh-i Buhârî 2898 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü