Seleme b. Ekva' (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ali (radıyallahu anh) Hayber'de Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) geri kalmıştı; gözlerinde rahatsızlık vardı. “Ben Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) geri mi kalayım?” dedi. Ali çıktı ve Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) yetişti. Sabahında (Hayber'in) fethedildiği gecenin akşamı olunca Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Yarın sancağı mutlaka bir adama vereceğim -ya da: (Sancağı yarın) mutlaka bir adam alacak- ki Allah ve Resûlü onu sever -ya da: o Allah'ı ve Resûlü'nü sever-; Allah ona fethi nasip edecek.” Bir de baktık ki Ali (gelmiş); onu beklemiyorduk. “İşte Ali” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (sancağı) ona verdi; Allah da ona fethi nasip etti.
Sahîh-i Buhârî 2975, Kitap 56, Hadis 184