Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ukl kabilesinden sekiz kişilik bir grup Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) geldi. Medine'nin havası onlara yaramadı. “Ey Allah'ın Resûlü! Bize süt bul” dediler. “Size (zekât) develerinin yanına gitmenizden başka bir çare bulamıyorum” buyurdu. Gittiler, develerin sidiklerinden ve sütlerinden içtiler; nihayet iyileşip semirdiler. (Sonra) çobanı öldürdüler, develeri sürüp götürdüler ve Müslüman olduktan sonra kâfir oldular. Yardım isteyen biri Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) (haber vermeye) geldi. O da (onları) takip edecek kimseler gönderdi. Gün yükselmeden onlar getirildi. Ellerini ve ayaklarını kestirdi. Sonra çiviler (getirilmesini) emretti; çiviler kızdırıldı ve onlarla gözlerine mil çekti. Onları Harre'ye attı; su istiyorlar, fakat kendilerine su verilmiyordu. Nihayet öldüler.
Ebû Kılâbe şöyle dedi: “Adam öldürdüler, hırsızlık yaptılar, Allah'a ve Resûlü'ne (sallallahu aleyhi ve sellem) karşı savaştılar ve yeryüzünde bozgunculuğa koştular.”
Sahîh-i Buhârî 3018, Kitap 56, Hadis 227