Ebû Vâil şöyle rivayet etti:
Üsâme'ye: “Falana gidip onunla konuşsan ya!” denildi. Şöyle dedi: “Siz, onunla ancak size işittirerek konuştuğumu mu sanıyorsunuz? Ben onunla, ilk açan ben olmayacağım bir kapıyı açmadan gizlice konuşurum. Başımda emir olan bir adama da, Resûlullah'tan (sallallahu aleyhi ve sellem) işittiğim bir şeyden sonra 'O insanların en hayırlısıdır' demem.” “Onu ne derken işittin?” dediler. Şöyle dedi: “Onu şöyle buyururken işittim: 'Kıyamet günü adam getirilir ve ateşe atılır. Bağırsakları ateşin içinde dışarı dökülür. Eşeğin değirmen taşının etrafında döndüğü gibi döner durur. Cehennem ehli onun başına toplanır ve: Ey falan! Senin neyin var? Sen bize iyiliği emreder, kötülükten nehyetmez miydin? derler. O da: Size iyiliği emrederdim, ama kendim yapmazdım; sizi kötülükten nehyederdim, ama kendim yapardım, der.'”
Gunder bunu Şu'be'den, o da A'meş'ten rivayet etti.
Sahîh-i Buhârî 3267, Kitap 59, Hadis 77