Habbâb b. Eret (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Kâbe'nin gölgesinde bürdesini yastık edinmiş haldeyken ona (durumumuzu) şikâyet ettik. Ona: “Bizim için (Allah'tan) yardım dilemeyecek misin? Bizim için Allah'a dua etmeyecek misin?” dedik. Şöyle buyurdu: “Sizden öncekiler arasında (öyle) adam vardı ki onun için yerde bir çukur kazılır ve oraya konurdu. Sonra testere getirilir, başının üzerine konur ve ikiye bölünürdü; bu onu dininden döndürmezdi. Demir taraklarla etinin altındaki kemik ya da sinir taranırdı; bu da onu dininden döndürmezdi. Allah'a yemin ederim ki bu iş mutlaka tamamlanacaktır; öyle ki binekli bir kimse San'â'dan Hadramevt'e kadar gider de Allah'tan ve koyunları için kurttan başka hiçbir şeyden korkmaz. Fakat siz acele ediyorsunuz.”
Sahîh-i Buhârî 3612, Kitap 61, Hadis 119