Vallahi Ali'ye Ebû Turâb adını ancak Peygamber verdi; ona bundan daha sevimli bir ad yoktu.

Ebû Hâzim şöyle rivayet etti:

Bir adam Sehl b. Sa'd'ın yanına gelip: “Şu filan -Medine emîrini kastediyordu- minberin yanında Ali'yi (bir lakapla) anıyor” dedi. (Sehl): “Ne diyor?” dedi. “Ona Ebû Turâb diyor” dedi. (Sehl) güldü ve şöyle dedi: “Vallahi ona bu adı ancak Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) verdi; ona bundan daha sevimli bir ad yoktu.” Ben de Sehl'den sözün devamını istedim ve: “Ey Ebû Abbâs! Nasıl oldu?” dedim. Şöyle dedi: “Ali, Fâtıma'nın yanına girdi, sonra çıkıp mescitte yattı. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): 'Amcanın oğlu nerede?' buyurdu. (Fâtıma): 'Mescitte' dedi. (Peygamber) onun yanına çıktı; ridasının sırtından düştüğünü ve toprağın sırtına bulaştığını gördü. Sırtındaki toprağı silmeye başladı ve iki kez: 'Kalk otur ey Ebû Turâb!' diyordu.”