Benî Neccâr: "Vallahi biz bahçenin bedelini ancak Allah'tan isteriz" dediler.

Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Medine'ye gelince Medine'nin yukarı kısmında, Benî Amr b. Avf denilen bir kabilenin içine indi. Onların arasında on dört gece kaldı. Sonra Benî Neccâr'ın ileri gelenlerine haber gönderdi; kılıçlarını kuşanmış olarak geldiler. Sanki şu an Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) bakıyorum: Bineğinin üzerinde, Ebû Bekir terkisinde, Benî Neccâr'ın ileri gelenleri de etrafında; nihayet Ebû Eyyûb'un avlusuna indi. Namaz vakti nerede gelirse orada namaz kılardı; koyun ağıllarında da namaz kılardı. Sonra mescidin yapılmasını emretti. Benî Neccâr'ın ileri gelenlerine haber gönderdi, geldiler. “Ey Benî Neccâr! Şu bahçenizi bana satın” buyurdu. “Hayır, vallahi biz onun bedelini ancak Allah'tan isteriz” dediler. Orada size söyleyeceğim şeyler vardı: Müşriklerin kabirleri vardı, harabeler vardı, hurma ağaçları vardı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) müşriklerin kabirlerinin açılmasını emretti, açıldı; harabelerin düzlenmesini emretti, düzlendi; hurma ağaçlarının kesilmesini emretti, kesildi. Hurma (gövde)lerini mescidin kıble tarafına dizdiler, kapının iki yan direğini de taştan yaptılar. O taşları taşıyor ve recez söylüyorlardı; Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de onlarla birlikteydi. Şöyle diyorlardı: “Allah'ım! Hayır ancak âhiretin hayrıdır; Ensâr'a ve Muhâcirlere yardım et.”