Allah'ım! Ashabımın hicretini tamamla, onları gerisingeri döndürme.

Sa'd b. Mâlik (b. Ebû Vakkâs) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Veda haccı yılında, ölümün eşiğine geldiğim bir hastalıktan dolayı Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) beni ziyaret etti. “Ey Allah'ın Resûlü! Gördüğün gibi hastalık bende bu dereceye ulaştı. Ben mal sahibiyim; bir tek kızımdan başka bana mirasçı olan yok. Malımın üçte ikisini sadaka olarak vereyim mi?” dedim. “Hayır” buyurdu. “Yarısını sadaka olarak vereyim mi?” dedim. “Üçte bir, ey Sa'd! Üçte bir de çoktur. Zürriyetini zengin olarak bırakman, onları insanlara el açan muhtaçlar olarak bırakmandan daha hayırlıdır” buyurdu.

Ahmed b. Yûnus, İbrâhîm'den şöyle nakletti: “Zürriyetini bırakman... Allah'ın rızasını dileyerek yaptığın hiçbir harcama yoktur ki Allah seni onunla ecirlendirmesin; hatta hanımının ağzına koyduğun lokma bile.” “Ey Allah'ın Resûlü! Ashabımdan sonra geride mi bırakılacağım?” dedim. Şöyle buyurdu: “Sen geride bırakılıp da Allah'ın rızasını dileyerek bir amel işlersen, onunla mutlaka derece ve yücelik bakımından artarsın. Umulur ki geride kalırsın da bazı kavimler senden fayda görür, diğerleri de zarar görür. Allah'ım! Ashabımın hicretini tamamla, onları gerisingeri döndürme. Fakat zavallı Sa'd b. Havle!” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onun Mekke'de vefat etmesine acıyordu.

Ahmed b. Yûnus ve Mûsâ da İbrâhîm'den “Vârislerini bırakman” şeklinde naklettiler.