Câbir b. Abdullah el-Ensârî (radıyallahu anhümâ), vahyin kesildiği dönemi anlatırken şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ben yürürken birden gökten bir ses işittim. Başımı kaldırdım; bir de baktım ki Hirâ'da bana gelen melek gökle yer arasında bir kürsü üzerinde oturuyor. Ondan korktum, (eve) döndüm ve ‘Beni örtün!’ dedim. Bunun üzerine Allah Teâlâ, ‘Ey örtüsüne bürünen! Kalk ve uyar!’ âyetlerinden ‘Kötü şeylerden uzak dur!’ âyetine kadar indirdi (Müddessir 74/1-5). Bundan sonra vahiy kızıştı ve ardı ardına gelmeye başladı.”
Abdullah b. Yûsuf ile Ebû Sâlih de (Yahyâ b. Bükeyr'e) mütâbaat etti. Hilâl b. Reddâd da Zührî'den rivayetle mütâbaat etti. Yûnus ile Ma'mer ise (فُؤَادُهُ yerine) “bevâdiruhû” (omuzla boyun arasındaki etleri titreyerek) dediler.
Sahîh-i Buhârî 4, Kitap 1, Hadis 4