Abdullah b. Atîk sesini değiştirip yardıma gelen biri gibi Ebû Râfi'in yanına döndü ve onu öldürdü.

Berâ (b. Âzib) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Ebû Râfi'e Abdullah b. Atîk ile Abdullah b. Utbe'yi, yanlarında bazı kimselerle gönderdi. Yola çıktılar ve kaleye yaklaştılar. Abdullah b. Atîk onlara: “Siz bekleyin; ben gidip bir bakayım” dedi. (Abdullah b. Atîk) dedi ki: Kaleye girmek için bir incelik aradım. (O sırada) bir eşeklerini kaybettiler ve onu aramak için bir kor ateşle çıktılar. Tanınmaktan korktum; ihtiyacımı gideriyormuşum gibi başımı örttüm. Sonra kapıcı: “Kim girmek istiyorsa ben kapatmadan önce girsin” diye seslendi. Girdim, sonra kalenin kapısının yanındaki bir eşek ahırına saklandım. Ebû Râfi'in yanında akşam yemeği yediler ve gecenin bir saati geçinceye kadar sohbet ettiler, sonra evlerine döndüler. Sesler dinip hiçbir hareket işitmeyince çıktım. Kapıcının kalenin anahtarını bir duvar oyuğuna koyduğu yeri görmüştüm; onu alıp onunla kalenin kapısını açtım. (Kendi kendime): “Eğer topluluk beni fark ederse, rahatça giderim” dedim. Sonra onların evlerinin kapılarına yöneldim ve onları dışarıdan üzerlerine kilitledim. Sonra bir merdivenle Ebû Râfi'e çıktım. Bir de baktım ki oda karanlık, kandili sönmüş; adamın nerede olduğunu bilemedim. “Ey Ebû Râfi'!” dedim. “Bu kim?” dedi. Sesin geldiği tarafa yöneldim ve ona vurdum. Bağırdı; (darbe) bir işe yaramadı. Sonra sanki ona yardıma geliyormuşum gibi geldim ve sesimi değiştirerek: “Neyin var ey Ebû Râfi'?” dedim. “Sana şaşılacak bir şey söyleyeyim mi? Anan kahrolsun! Yanıma bir adam girip bana kılıçla vurdu” dedi. Yine ona yönelip bir darbe daha vurdum; yine işe yaramadı. Bağırdı ve ailesi kalktı. Sonra (yine) geldim ve yardıma gelen birinin hâli gibi sesimi değiştirdim. Bir de baktım ki sırtüstü yatıyor. Kılıcı karnına dayadım, sonra kemiğin sesini işitinceye kadar üzerine abandım. Sonra şaşkın bir hâlde çıktım; inmek isteyerek merdivene geldim ve ondan düştüm; ayağım çıktı. Onu sardım, sonra sekerek arkadaşlarıma geldim ve: “Gidin, Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) müjde verin. Ben ölüm haberini verenin (sesini) işitmeden ayrılmayacağım” dedim. Sabah olunca ölüm haberini veren (sura) çıktı ve: “Ebû Râfi'in ölüm haberini veriyorum” dedi. Kalktım, hiçbir rahatsızlığım yokmuş gibi yürüdüm; arkadaşlarıma, onlar Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) varmadan yetiştim ve ona müjde verdim.