Abdurrahman b. Avf, oruçluyken Mus'ab ile Hamza'yı anıp ağladı ve yemeği bıraktı.

Kaynak
Sahîh-i Buhârî 4045, Kitap 64, Hadis 91
Türkçe meal

İbrâhîm b. Abdurrahman b. Avf şöyle rivayet etti:

Abdurrahman b. Avf'a oruçlu iken yemek getirildi. Şöyle dedi: “Mus'ab b. Umeyr öldürüldü; o benden hayırlıydı. Bir bürdeye kefenlendi; başı örtülse ayakları açılıyor, ayakları örtülse başı açılıyordu.” -Sanırım şunu da dedi:- “Hamza öldürüldü; o da benden hayırlıydı. Sonra dünyadan bize serileceği kadar serildi” -ya da: “Dünyadan bize verileceği kadar verildi” dedi-. “İyiliklerimizin (karşılığının) bize peşin verilmiş olmasından korktuk.” Sonra ağlamaya başladı, hatta yemeği bıraktı.

Sahîh-i Buhârî 4045, Kitap 64, Hadis 91

Arapça metin
حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، إِبْرَاهِيمَ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ، أُتِيَ بِطَعَامٍ، وَكَانَ صَائِمًا فَقَالَ قُتِلَ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ، وَهْوَ خَيْرٌ مِنِّي، كُفِّنَ فِي بُرْدَةٍ، إِنْ غُطِّيَ رَأْسُهُ بَدَتْ رِجْلاَهُ، وَإِنْ غُطِّيَ رِجْلاَهُ بَدَا رَأْسُهُ ـ وَأُرَاهُ قَالَ ـ وَقُتِلَ حَمْزَةُ وَهْوَ خَيْرٌ مِنِّي، ثُمَّ بُسِطَ لَنَا مِنَ الدُّنْيَا مَا بُسِطَ، أَوْ قَالَ أُعْطِينَا مِنَ الدُّنْيَا مَا أُعْطِينَا، وَقَدْ خَشِينَا أَنْ تَكُونَ حَسَنَاتُنَا عُجِّلَتْ لَنَا. ثُمَّ جَعَلَ يَبْكِي حَتَّى تَرَكَ الطَّعَامَ.

Hata bildir

Sahîh-i Buhârî 4045 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü