Ey Hendek ehli! Câbir bir ziyafet hazırladı; haydi gelin!

Câbir b. Abdullah (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Hendek kazıldığında Peygamber'de (sallallahu aleyhi ve sellem) şiddetli bir açlık gördüm. Hanımıma döndüm ve: “Yanında bir şey var mı? Çünkü Resûlullah'ta (sallallahu aleyhi ve sellem) şiddetli bir açlık gördüm” dedim. Bana içinde bir sâ' arpa bulunan bir dağarcık çıkardı. Evde beslenen küçük bir hayvanımız da vardı; onu kestim. (Hanımım) arpayı öğüttü; o da benim bitirdiğim sırada (işini) bitirdi. (Eti) parçalayıp tenceresine koydum, sonra Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) doğru yöneldim. (Hanımım): “Beni Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) ve beraberindekilerin yanında rezil etme” dedi. Ona gelip gizlice konuştum ve: “Ey Allah'ın Resûlü! Küçük bir hayvanımızı kestik, yanımızda bulunan bir sâ' arpayı da öğüttük. Sen ve yanındaki birkaç kişi gelin” dedim. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) yüksek sesle seslendi: “Ey Hendek ehli! Câbir bir ziyafet hazırladı; haydi gelin!” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) (bana): “Ben gelinceye kadar tencerenizi (ocaktan) asla indirmeyin, hamurunuzu da asla pişirmeyin” buyurdu. Ben geldim, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) de insanların önünde yürüyerek geldi. Hanımımın yanına vardığımda: “Başına şu gelsin, bu gelsin!” dedi. Ben: “Senin dediğini yaptım” dedim. (Hanımım) ona hamuru çıkardı; (Peygamber) içine tükürdü ve bereket diledi. Sonra tenceremize yöneldi; (ona da) tükürdü ve bereket diledi. Sonra: “Bir ekmekçi kadın çağır, benimle birlikte ekmek yapsın; tencerenizden kepçeyle alın, onu (ocaktan) indirmeyin” buyurdu. Onlar bin kişiydi. Allah'a yemin ederim ki yediler, nihayet (yemeği) bırakıp dağıldılar. Tenceremiz ise olduğu gibi kaynıyor, hamurumuz da olduğu gibi pişiriliyordu.