Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ukl ve Ureyne'den bazı kimseler Medine'ye, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına geldiler ve Müslüman olduklarını dile getirdiler. “Ey Allah'ın Nebîsi! Biz hayvancılıkla (sütle) geçinen kimselerdik, ekin ehli değildik” dediler. Medine'nin havasını ağır buldular. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onlara birkaç deve ile bir çoban verilmesini emretti ve onlara (develerle) oraya çıkıp onların sütlerinden ve sidiklerinden içmelerini emretti. Gittiler; Harre'nin bir kenarına varınca Müslüman olduktan sonra kâfir oldular, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) çobanını öldürdüler ve develeri sürüp götürdüler. Bu haber Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) ulaştı; peşlerine takipçiler gönderdi. (Yakalanınca) onlar hakkında emir verdi; gözlerine mil çektiler, ellerini kestiler ve Harre'nin bir kenarında bırakıldılar; o hâlleri üzere öldüler.
Katâde dedi ki: Bize ulaştığına göre Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bundan sonra sadakaya teşvik eder, müsleden (uzuv kesip işkence etmekten) nehyederdi.
Şu'be, Ebân ve Hammâd, Katâde'den “Ureyne'den” diye rivayet ettiler. Yahyâ b. Ebû Kesîr ve Eyyûb, Ebû Kılâbe'den, o da Enes'ten “Ukl'dan bir grup geldi” diye rivayet etti.
Sahîh-i Buhârî 4192, Kitap 64, Hadis 232