Hicrette sizi geçtik; biz Resûlullah'a sizden daha lâyığız

Ebû Mûsâ (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Biz Yemen'deyken Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) (Mekke'den) çıktığı haberi bize ulaştı. Ben ve iki kardeşim —ben onların en küçüğüyüm; biri Ebû Bürde, diğeri Ebû Ruhm'dur— kavmimden elli küsur —ya da elli üç veya elli iki dedi— kişi içinde ona hicret etmek üzere çıktık. Bir gemiye bindik; gemimiz bizi Habeşistan'da Necâşî'nin yanına attı. Orada Ca'fer b. Ebû Tâlib'e rastladık ve onunla birlikte kaldık; nihayet hep birlikte geldik. Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) Hayber'i fethettiği sırada kavuştuk. İnsanlardan bazıları bize —yani gemi ehline— “Hicrette sizi geçtik” diyorlardı. Bizimle birlikte gelenlerden olan Esmâ bt. Umeys, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) hanımı Hafsa'nın yanına ziyaret için girdi. O da Necâşî'ye hicret edenler arasında hicret etmişti. Esmâ onun yanındayken Ömer Hafsa'nın yanına girdi. Ömer Esmâ'yı görünce: “Bu kim?” dedi. “Esmâ bt. Umeys” dedi. Ömer: “Bu Habeşli kadın mı? Bu denizci kadın mı?” dedi. Esmâ: “Evet” dedi. (Ömer): “Hicrette sizi geçtik; biz Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) sizden daha lâyığız” dedi. (Esmâ) kızdı ve şöyle dedi: “Hayır, vallahi! Siz Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ile beraberdiniz; açınızı doyuruyor, cahilinize öğüt veriyordu. Biz ise Habeşistan'da uzak ve (bize) buğzeden (kimselerin) yurdunda —ya da toprağında— idik. Bu da Allah için ve Resûlü (sallallahu aleyhi ve sellem) içindi. Allah'a andolsun, söylediğini Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) anlatmadıkça hiçbir yiyecek yemeyeceğim, hiçbir içecek içmeyeceğim. Biz eziyet görüyor ve korkutuluyorduk. Bunu Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) anlatacağım ve ona soracağım. Vallahi yalan söylemeyeceğim, (sözünü) çarpıtmayacağım ve üzerine bir şey eklemeyeceğim.”