Mekke'yi insanlar değil, Allah haram kılmıştır; bana orada ancak gündüzün bir saatinde izin verildi.

Ebû Şüreyh el-Adevî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Mekke'ye birlikler göndermekte olan Amr b. Saîd'e şöyle dedi: “Ey emîr! Bana izin ver de sana, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) fetih gününün ertesinde ayağa kalkıp söylediği bir sözü anlatayım. Onu söylediği sırada kulaklarım işitti, kalbim belledi, gözlerim de onu gördü. Allah'a hamd ve senâ etti, sonra şöyle buyurdu: ‘Mekke'yi insanlar değil, Allah haram kılmıştır. Allah'a ve âhiret gününe iman eden bir kimsenin orada kan dökmesi ve ağacını kesmesi helal olmaz. Eğer biri, Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) orada savaşmasını (kendisine) ruhsat sayarsa ona: Allah Resûlüne izin verdi, size izin vermedi, deyin. Bana da orada ancak gündüzün bir saatinde izin verildi. Bugün onun dokunulmazlığı, dünkü dokunulmazlığı gibi geri döndü. Burada bulunan, bulunmayana tebliğ etsin.’” Ebû Şüreyh'e: “Amr sana ne dedi?” diye soruldu. (Ebû Şüreyh) dedi ki: (Amr) şöyle dedi: “Ey Ebû Şüreyh! Ben bunu senden daha iyi bilirim. Harem, isyankâra, kan dökmüş olarak kaçana ve bir fesat işleyip kaçana sığınak olmaz.”