Mervân ile Misver b. Mahreme şöyle rivayet etti:
Hevâzin heyeti Müslüman olarak Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip mallarını ve esirlerini kendilerine geri vermesini istediğinde, Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kalktı ve onlara şöyle buyurdu: “Gördüğünüz kimseler benimle beraberdir. Bana sözün en sevimlisi en doğru olanıdır. İki şeyden birini seçin: Ya esirleri ya da malı. Ben sizi beklemiştim.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Tâif'ten döndüğünde onları on küsur gece beklemişti. Resûlullah'ın (sallallahu aleyhi ve sellem) kendilerine iki şeyden yalnızca birini geri vereceği onlara açıkça belli olunca: “O hâlde biz esirlerimizi seçiyoruz” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Müslümanların arasında kalktı, Allah'a lâyık olduğu şekilde senâ etti, sonra şöyle buyurdu: “Emmâ ba'dü! Kardeşleriniz bize tövbe ederek geldiler. Ben de esirlerini onlara geri vermeyi uygun gördüm. Sizden kim bunu gönül hoşluğuyla yapmak isterse yapsın. Sizden kim de Allah'ın bize vereceği ilk ganimetten payını ona verinceye kadar payı üzerinde kalmak isterse (öyle) yapsın.” İnsanlar: “Ey Allah'ın Resûlü! Biz bunu gönül hoşluğuyla kabul ettik” dediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Sizden buna kimin izin verdiğini, kimin vermediğini bilemeyiz. Dönün de temsilcileriniz durumunuzu bize iletsin” buyurdu. İnsanlar döndü; temsilcileri onlarla konuştu. Sonra Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) dönüp onların gönül hoşluğuyla razı olduklarını ve izin verdiklerini haber verdiler. (Zührî dedi ki:) Hevâzin esirleri hakkında bana ulaşan budur.
Sahîh-i Buhârî 4318, 4319, Kitap 64, Hadis 349