Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) Muâz b. Cebel'i Yemen'e gönderdiği zaman ona şöyle buyurdu: “Sen Ehl-i kitaptan bir kavme varacaksın. Onlara vardığında onları, Allah'tan başka ilah olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resûlü olduğuna şahitlik etmeye davet et. Bu hususta sana itaat ederlerse onlara, Allah'ın kendilerine her gün ve gecede beş vakit namazı farz kıldığını haber ver. Bu hususta sana itaat ederlerse onlara, Allah'ın size zenginlerinden alınıp fakirlerine geri verilecek bir sadaka(yı zekâtı) farz kıldığını haber ver. Bu hususta sana itaat ederlerse mallarının en kıymetlilerinden sakın. Mazlumun bedduasından da kork; çünkü onunla Allah arasında hiçbir perde yoktur.”
Ebû Abdullah (Buhârî) dedi ki: “Tavva'at” (Mâide 5/30) “tâ'at” ve “etâ'at” (demektir); (bunlar) bir lügattir: “Ti'tu”, “tu'tu” ve “eta'tu” (denir).
Sahîh-i Buhârî 4347, Kitap 64, Hadis 374