Allah'ım! Onu sabit kıl; onu hidayete erdiren ve hidayete ermiş bir kimse kıl.

Cerîr (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) bana: “Beni Zü'l-Halasa'dan kurtarmaz mısın?” buyurdu. (Zü'l-Halasa) Has'am'da bulunan ve Yemen Kâbesi diye adlandırılan bir evdi. Ahmes'ten yüz elli atlı içinde yola çıktım; onlar at sahibi kimselerdi. Ben ise at üzerinde sabit duramıyordum. (Peygamber) göğsüme vurdu, öyle ki parmaklarının izini göğsümde gördüm ve: “Allah'ım! Onu (at üzerinde) sabit kıl; onu hidayete erdiren ve hidayete ermiş bir kimse kıl” buyurdu. (Cerîr) oraya gitti, onu kırıp yaktı. Sonra Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) (haberci) gönderdi. Cerîr'in elçisi: “Seni hak ile gönderene yemin ederim ki onu uyuz bir deve gibi bırakmadıkça sana gelmedim” dedi. (Peygamber) Ahmes'in atlarına ve adamlarına beş kez bereket diledi.