Ey Muhammed! Vallahi yeryüzünde bana senin yüzünden daha sevimsiz bir yüz yoktu; şimdi ise yüzlerin en sevimlisi oldu.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) Necid tarafına bir süvari birliği gönderdi. Benî Hanîfe'den Sümâme b. Üsâl denilen bir adamı getirdiler ve onu mescidin direklerinden bir direğe bağladılar. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) yanına çıktı ve: “Ey Sümâme! Yanında ne var?” buyurdu. “Yanımda hayır var, ey Muhammed! Beni öldürürsen kanı (dökülmeye) değer birini öldürürsün; lütufta bulunursan şükreden birine lütufta bulunursun; mal istiyorsan da ondan dilediğini iste” dedi. (Böylece bırakıldı) ertesi gün oldu. Sonra ona: “Ey Sümâme! Yanında ne var?” buyurdu. “Sana söylediğim: Lütufta bulunursan şükreden birine lütufta bulunursun” dedi. Onu bıraktı; nihayet ertesinin ertesi günü oldu. “Ey Sümâme! Yanında ne var?” buyurdu. “Yanımda sana söylediğim var” dedi. “Sümâme'yi serbest bırakın” buyurdu. (Sümâme) mescide yakın bir hurmalığa gidip yıkandı, sonra mescide girdi ve şöyle dedi: “Şahitlik ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur; şahitlik ederim ki Muhammed Allah'ın Resûlüdür. Ey Muhammed! Vallahi yeryüzünde bana senin yüzünden daha sevimsiz bir yüz yoktu; şimdi ise yüzün bana yüzlerin en sevimlisi oldu. Vallahi bana senin dininden daha sevimsiz bir din yoktu; şimdi ise dinin bana dinlerin en sevimlisi oldu. Vallahi bana senin beldenden daha sevimsiz bir belde yoktu; şimdi ise belden bana beldelerin en sevimlisi oldu. Senin süvarilerin ben umre yapmak isterken beni yakaladılar; ne dersin?” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) onu müjdeledi ve umre yapmasını emretti. Mekke'ye gelince biri ona: “Dinden mi döndün (sâbi' mi oldun)?” dedi. “Hayır, fakat Allah'ın Resûlü Muhammed (sallallahu aleyhi ve sellem) ile birlikte Müslüman oldum. Hayır, vallahi Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) izin vermedikçe Yemâme'den size bir buğday tanesi gelmeyecek” dedi.