Allah'a yemin ederim ki ben hilâfeti Resûlullah'tan istemem

Abdullah b. Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Ali b. Ebû Tâlib (radıyallahu anh), vefat ettiği hastalığı sırasında Resûlullah'in (sallallahu aleyhi ve sellem) yanından çıktı. İnsanlar: “Ey Ebu'l-Hasen! Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) nasıl sabahladı?” dediler. “Allah'a hamd olsun, iyileşmiş olarak sabahladı” dedi. Abbâs b. Abdülmuttalib onun elinden tuttu ve ona şöyle dedi: “Allah'a yemin ederim ki sen üç gün sonra sopanın kulu (başkasının emri altında) olacaksın. Allah'a yemin ederim ki ben Resûlullah'in (sallallahu aleyhi ve sellem) bu hastalığından vefat edeceğini görüyorum. Ben Abdülmuttalib oğullarının yüzlerini ölüm anında tanırım. Bizi Resûlullah'e (sallallahu aleyhi ve sellem) götür de ona bu işin (hilâfetin) kimde olacağını soralım. Eğer bizde ise bunu bilmiş oluruz; başkalarında ise bunu da bilmiş oluruz, o da bizim için vasiyette bulunur.” Ali şöyle dedi: “Allah'a yemin ederim ki eğer onu Resûlullah'den (sallallahu aleyhi ve sellem) ister de o bizi ondan men ederse, ondan sonra insanlar onu bize asla vermez. Allah'a yemin ederim ki ben onu Resûlullah'den (sallallahu aleyhi ve sellem) istemem.”