İsrâiloğullarında kısas vardı, diyet yoktu; diyet bu ümmete Rabbinden bir hafifletme ve rahmettir.

İbn Abbâs (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

İsrâiloğullarında kısas vardı, onlarda diyet yoktu. Yüce Allah bu ümmete şöyle buyurdu: “Öldürülenler hakkında size kısas farz kılındı: Hüre hür, köleye köle, kadına kadın. Kime kardeşi tarafından bir şey bağışlanırsa” -af, kasten öldürmede diyeti kabul etmektir- “artık örfe uygun olarak talep etmek ve ona güzellikle ödemek gerekir” -(yani) örfe uygun olarak talep eder, güzellikle öder- “Bu, Rabbinizden bir hafifletmedir” ve sizden öncekilere farz kılınana göre bir “rahmettir.” “Kim bundan sonra haddi aşarsa ona elem verici bir azap vardır” (Bakara 2/178) -(yani) diyeti kabul ettikten sonra öldürürse-.