Enes (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Halası Rubeyyi' bir cariyenin ön dişini kırdı. (Rubeyyi'in ailesi) onlardan af istedi, kabul etmediler; tazminat (erş) teklif ettiler, kabul etmediler. Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) geldiler ve kısastan başka bir şeyi kabul etmediler. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) kısası emretti. Enes b. en-Nadr: “Ey Allah'ın Resûlü! Rubeyyi'in ön dişi mi kırılacak? Hayır, seni hak ile gönderene yemin olsun ki onun dişi kırılmayacak” dedi. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Enes! Allah'ın kitabı(nın hükmü) kısastır” buyurdu. Bunun üzerine topluluk razı oldu ve affetti. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Şüphesiz Allah'ın kulları arasında öyleleri vardır ki Allah'a yemin etse (Allah) onun yeminini yerine getirir.”
Sahîh-i Buhârî 4500, Kitap 65, Hadis 27