Ubeyd b. Umeyr şöyle rivayet etti:
Ömer (radıyallahu anh) bir gün Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabına: “Sizce ‘Sizden biriniz ister mi ki onun bir bahçesi olsun...’ (Bakara 2/266) âyeti ne hakkında nazil oldu?” dedi. “Allah daha iyi bilir” dediler. Ömer kızdı ve: “Biliyoruz ya da bilmiyoruz deyin!” dedi. İbn Abbâs: “Ey mü'minlerin emîri! İçimde onunla ilgili bir şey var” dedi. Ömer: “Kardeşimin oğlu! Söyle, kendini küçük görme” dedi. İbn Abbâs: “Bir amel için misal olarak verildi” dedi. Ömer: “Hangi amel?” dedi. İbn Abbâs: “Bir amel için” dedi. Ömer: “Aziz ve celil olan Allah'a itaatle amel eden zengin bir adam için; sonra Allah ona şeytanı gönderdi, o da günahlar işledi ve nihayet amellerini batırıp yok etti” dedi.
“Fe-surhünne” (Bakara 2/260): Onları parçala (demektir).
Sahîh-i Buhârî 4538, Kitap 65, Hadis 61