Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
Berîre, mükâtebe (bedel) borcunda yardım istemek için Âişe'ye geldi. Âişe: “İstersen sahiplerine (bedelini) veririm, velâ hakkı da benim olur” dedi. Sahipleri ise: “İstersen kalanını ona ver” dediler —Süfyân bir keresinde: “İstersen onu azat et, velâ hakkı bizim olur” dedi—. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) gelince Âişe bunu ona anlattı. “Onu satın al ve azat et; çünkü velâ hakkı azat edene aittir” buyurdu. Sonra Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) minberin üzerinde kalktı —Süfyân bir keresinde: “Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) minbere çıktı” dedi— ve şöyle buyurdu: “Bazı kimselere ne oluyor ki Allah'ın Kitabı'nda olmayan şartlar koşuyorlar? Kim Allah'ın Kitabı'nda olmayan bir şart koşarsa, yüz kez şart koşsa bile onun (hakkı) yoktur.”
Ali (b. Abdullah) dedi ki: Yahyâ ve Abdülvehhâb, Yahyâ'dan, o da Amre'den rivayet etti. Ca'fer b. Avn, Yahyâ'dan: “Amre'yi işittim, o da ‘Âişe'yi işittim’ dedi” diye rivayet etti. Mâlik bunu Yahyâ'dan, o Amre'den “Berîre...” diye rivayet etti ve minbere çıkmayı zikretmedi.
Sahîh-i Buhârî 456, Kitap 8, Hadis 104