Urve şöyle rivayet etti:
Zübeyr, Harre'deki bir su arkı hakkında ensardan bir adamla çekişti. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu komşuna bırak” buyurdu. Ensârî: “Ey Allah'ın Resûlü! Halanın oğlu olduğu için mi?” dedi. (Peygamber'in) yüzünün rengi değişti, sonra: “Ey Zübeyr! Sula, sonra suyu duvar diplerine ulaşıncaya kadar tut, sonra suyu komşuna bırak” buyurdu. Ensârî onu öfkelendirince Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) açık hükümle Zübeyr'e hakkını tam olarak verdi; (önceden) ikisine de genişlik sağlayan bir şeyi önermişti. Zübeyr şöyle dedi: “Bu âyetlerin ancak bu (olay) hakkında indiğini zannediyorum: ‘Hayır, Rabbine andolsun ki aralarında çıkan anlaşmazlıklarda seni hakem kılmadıkça iman etmiş olmazlar’ (Nisâ 4/65).”
Sahîh-i Buhârî 4585, Kitap 65, Hadis 107