Hür âyeti okuyunca Ömer onun ötesine geçmedi; o, Allah'ın Kitabı'nın sınırında duran biriydi

Kaynak
Sahîh-i Buhârî 4642, Kitap 65, Hadis 164
Türkçe meal

Abdullah b. Abbas (radıyallahu anhümâ) şöyle rivayet etti:

Uyeyne b. Hısn b. Huzeyfe (Medine'ye) geldi ve kardeşinin oğlu Hür b. Kays'ın yanına konakladı. Hür, Ömer'in yakınında tuttuğu kimselerdendi. Kurrâ, ister yaşlı ister genç olsunlar, Ömer'in meclislerinin ve istişaresinin ehli idiler. Uyeyne kardeşinin oğluna: “Kardeşimin oğlu! Bu emîrin yanında itibarın var; benim için onun huzuruna girmeye izin iste” dedi. Hür: “Senin için izin isteyeceğim” dedi. İbn Abbas dedi ki: Hür, Uyeyne için izin istedi, Ömer de ona izin verdi. Uyeyne onun yanına girince: “Hey İbnü'l-Hattâb! Vallahi bize bol bağış vermiyorsun, aramızda adaletle de hükmetmiyorsun” dedi. Ömer öyle öfkelendi ki ona (bir şey yapmaya) yeltendi. Hür ona: “Ey mü'minlerin emîri! Yüce Allah Peygamber'ine (sallallahu aleyhi ve sellem): ‘Af yolunu tut, iyiliği emret ve cahillerden yüz çevir’ (A'râf 7/199) buyurdu. Bu da cahillerdendir” dedi. Vallahi Hür bu âyeti ona okuyunca Ömer onun ötesine geçmedi. O, Allah'ın Kitabı'nın sınırında duran biriydi.

Sahîh-i Buhârî 4642, Kitap 65, Hadis 164

Arapça metin
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَدِمَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنِ بْنِ حُذَيْفَةَ فَنَزَلَ عَلَى ابْنِ أَخِيهِ الْحُرِّ بْنِ قَيْسٍ، وَكَانَ مِنَ النَّفَرِ الَّذِينَ يُدْنِيهِمْ عُمَرُ، وَكَانَ الْقُرَّاءُ أَصْحَابَ مَجَالِسِ عُمَرَ وَمُشَاوَرَتِهِ كُهُولاً كَانُوا أَوْ شُبَّانًا. فَقَالَ عُيَيْنَةُ لاِبْنِ أَخِيهِ يَا ابْنَ أَخِي، لَكَ وَجْهٌ عِنْدَ هَذَا الأَمِيرِ فَاسْتَأْذِنْ لِي عَلَيْهِ. قَالَ سَأَسْتَأْذِنُ لَكَ عَلَيْهِ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَاسْتَأْذَنَ الْحُرُّ لِعُيَيْنَةَ فَأَذِنَ لَهُ عُمَرُ، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ قَالَ هِيْ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ، فَوَاللَّهِ مَا تُعْطِينَا الْجَزْلَ، وَلاَ تَحْكُمُ بَيْنَنَا بِالْعَدْلِ. فَغَضِبَ عُمَرُ حَتَّى هَمَّ بِهِ، فَقَالَ لَهُ الْحُرُّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِنَبِيِّهِ صلى الله عليه وسلم {خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ} وَإِنَّ هَذَا مِنَ الْجَاهِلِينَ. وَاللَّهِ مَا جَاوَزَهَا عُمَرُ حِينَ تَلاَهَا عَلَيْهِ، وَكَانَ وَقَّافًا عِنْدَ كِتَابِ اللَّهِ.

Hata bildir

Sahîh-i Buhârî 4642 metninde gördüğünüz hatayı bildirin. Bildiriminiz incelendikten sonra düzeltilir.

Hata türü