Ebû Saîd b. Muallâ (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Namaz kılıyordum. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yanımdan geçti ve beni çağırdı. Namazı bitirinceye kadar ona gitmedim. Sonra yanına vardım. (Peygamber): “Gelmekten seni ne alıkoydu? Allah: ‘Ey iman edenler! Allah ve Resûl sizi çağırdığında icabet edin’ (Enfâl 8/24) buyurmadı mı?” dedi. Sonra: “Ben çıkmadan önce sana Kur'an'daki en büyük sûreyi mutlaka öğreteceğim” buyurdu. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) çıkmaya yönelince ona (bunu) hatırlattım.
Muâz şöyle dedi: Şu'be bize Hubeyb'den, o Hafs'tan rivayet etti; Hafs, Peygamber'in (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından bir adam olan Ebû Saîd'den bu hadisi işitmiştir. (Peygamber) şöyle buyurdu: “O, ‘Hamd âlemlerin Rabbi Allah'adır’ (Fâtiha 1/2) (sûresi)dir; es-Seb'u'l-mesânîdir.”
Sahîh-i Buhârî 4647, Kitap 65, Hadis 169