Ebû Saîd el-Hudrî (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ölüm alacalı bir koç suretinde getirilir. Bir münadi: ‘Ey cennet ehli!’ diye seslenir. Boyunlarını uzatıp bakarlar. ‘Bunu tanıyor musunuz?’ der. ‘Evet, bu ölümdür’ derler; hepsi onu görmüştür. Sonra: ‘Ey cehennem ehli!’ diye seslenir. Boyunlarını uzatıp bakarlar. ‘Bunu tanıyor musunuz?’ der. ‘Evet, bu ölümdür’ derler; hepsi onu görmüştür. Sonra (ölüm) boğazlanır. Ardından (münadi): ‘Ey cennet ehli! Ebedîlik vardır, ölüm yoktur. Ey cehennem ehli! Ebedîlik vardır, ölüm yoktur’ der.” Sonra “İş bitirildiği zaman onları o pişmanlık günüyle uyar; onlar gaflet içindedirler” (âyetini okudu); bunlar, gaflet içinde olan dünya ehlidir; “ve onlar iman etmiyorlar” (Meryem 19/39).
Sahîh-i Buhârî 4730, Kitap 65, Hadis 252