Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Cennet ile cehennem tartıştı. Cehennem: ‘Kibirlilere ve zorbalara ayrıcalıklı kılındım’ dedi. Cennet: ‘Bana ne oluyor ki bana insanların yalnızca zayıfları ve düşkünleri giriyor?’ dedi. Tebâreke ve teâlâ olan Allah cennete: ‘Sen benim rahmetimsin; kullarımdan dilediğime seninle merhamet ederim’ dedi. Cehenneme de: ‘Sen ancak benim azabımsın; kullarımdan dilediğime seninle azap ederim’ dedi. Her ikisinin de dolusu vardır. Cehennem ise (Allah) ayağını koymadıkça dolmaz; (o zaman) ‘Yeter, yeter, yeter!’ der. İşte o zaman dolar ve bir kısmı diğer kısmına dürülür. Aziz ve celil olan Allah yarattıklarından hiç kimseye zulmetmez. Cennete gelince, aziz ve celil olan Allah onun için (yeni) bir yaratılış meydana getirir.”
Sahîh-i Buhârî 4850, Kitap 65, Hadis 371