İbrâhîm en-Nehaî şöyle rivayet etti:
Abdullah'ın (b. Mes'ûd) arkadaşları Ebu'd-Derdâ'nın yanına geldiler. (Ebu'd-Derdâ) onları aradı ve buldu. “Hanginiz Abdullah'ın kıraati üzere okur?” dedi. (Biri): “Hepimiz” dedi. “Hanginiz (onu) ezberinde tutar?” dedi; Alkame'ye işaret ettiler. (Ebu'd-Derdâ Alkame'ye): “Onu 'Bürüdüğü zaman geceye andolsun' (Leyl 92/1) (sûresini) nasıl okurken işittin?” dedi. Alkame: “Ve'z-zekeri ve'l-ünsâ (Erkeğe ve dişiye andolsun)” dedi. (Ebu'd-Derdâ): “Şahitlik ederim ki ben Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) böyle okurken işittim. Bunlar ise benim 'Ve mâ halaka'z-zekera ve'l-ünsâ (Erkeği ve dişiyi yaratana andolsun)' (Leyl 92/3) diye okumamı istiyorlar. Allah'a andolsun, onlara uymam!” dedi.
Sahîh-i Buhârî 4944, Kitap 65, Hadis 465