Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “At üç kişi içindir: Bir adam için ecirdir, bir adam için örtüdür, bir adamın üzerine de günahtır. Kendisi için ecir olana gelince: O, atı Allah yolunda bağlayan ve ona bir çayırda ya da bahçede uzun ip veren adamdır. At o uzun ipinin uzandığı yerde, çayırda ve bahçede neye erişirse onun için sevaplar olur. Eğer ipini koparıp bir ya da iki tepe aşarak koşarsa izleri ve tersleri onun için sevaplar olur. Eğer bir nehre uğrayıp ondan içse, sahibi onu sulamak istememiş olsa bile bu onun için sevaplar olur. İşte o, bu adam için ecirdir. (Diğer) bir adam da onu (insanlardan) müstağni olmak ve iffetini korumak için bağlar, onun boyunlarında ve sırtlarında Allah'ın hakkını da unutmaz; o, onun için bir örtüdür. Bir adam da onu övünmek, gösteriş ve düşmanlık için bağlar; o da onun üzerine bir günahtır.” Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) eşekler soruldu. “Onlar hakkında Allah bana şu tek ve kapsamlı âyetten başka bir şey indirmedi: 'Kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse onu görür. Kim de zerre ağırlığınca bir şer işlerse onu görür' (Zilzâl 99/7-8)” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 4962, Kitap 65, Hadis 484