Cariyesini güzelce eğitip terbiye eden, sonra azat edip onunla evlenen kimseye iki ecir vardır.

Ebû Mûsâ (el-Eş'arî) (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Hangi adamın bir cariyesi olur da ona öğretir ve öğretimini güzel yapar, onu terbiye eder ve terbiyesini güzel yapar, sonra onu azat edip onunla evlenirse ona iki ecir vardır. Ehl-i kitaptan hangi adam kendi peygamberine iman eder, bana da iman ederse ona iki ecir vardır. Hangi köle de efendilerinin hakkını ve Rabbinin hakkını yerine getirirse ona iki ecir vardır.”

Şa'bî dedi ki: “Bunu karşılıksız al; (eskiden) adam bundan daha azı için Medine'ye yolculuk yapardı.”

Ebû Bekir (b. Ayyâş), Ebû Hasîn'den, o Ebû Bürde'den, o babasından, o da Peygamber'den (sallallahu aleyhi ve sellem) “Onu azat etti, sonra ona mehir verdi” şeklinde rivayet etti.