Ümmü Habîbe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:
“Ey Allah'ın Resûlü! Kız kardeşimi, Ebû Süfyân'ın kızını nikâhla” dedim. “Bunu ister misin?” buyurdu. “Evet; zaten seni tek başıma tutan biri değilim. Hayırda bana ortak olanların en sevimlisi kız kardeşimdir” dedim. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem): “Bu bana helal olmaz” buyurdu. “Senin Ebû Seleme'nin kızıyla evlenmek istediğin konuşuluyor” dedim. “Ümmü Seleme'nin kızını mı?” buyurdu. “Evet” dedim. “O benim himayemdeki üvey kızım olmasaydı bile bana helal olmazdı; çünkü o benim süt kardeşimin kızıdır. Beni ve Ebû Seleme'yi Süveybe emzirdi. Bana kızlarınızı ve kız kardeşlerinizi teklif etmeyin” buyurdu.
Urve dedi ki: Süveybe, Ebû Leheb'in azatlı cariyesiydi; Ebû Leheb onu azat etmişti, o da Peygamber'i (sallallahu aleyhi ve sellem) emzirdi. Ebû Leheb ölünce ailesinden biri onu rüyada kötü bir halde gördü ve ona: “Ne ile karşılaştın?” dedi. Ebû Leheb: “Sizden sonra (hiçbir rahatlık) görmedim; ancak Süveybe'yi azat etmem sebebiyle şuradan sulandım” dedi.
Sahîh-i Buhârî 5101, Kitap 67, Hadis 39