Ona izarını verirsen izarsız oturursun; bir şey ara, demirden bir yüzük bile olsa.

Sehl b. Sa'd (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bir kadın Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Ben kendimi (sana) hibe ettim” dedi. Uzunca bir süre ayakta durdu. Bir adam: “Eğer senin ona ihtiyacın yoksa onu benimle evlendir” dedi. (Peygamber): “Ona mehir olarak vereceğin bir şey var mı?” buyurdu. (Adam): “İzarımdan başka bir şeyim yok” dedi. “Onu ona verirsen izarsız oturursun; bir şey ara” buyurdu. “Bir şey bulamıyorum” dedi. “Demirden bir yüzük bile olsa ara” buyurdu. Bulamadı. “Yanında Kur'ân'dan bir şey var mı?” buyurdu. “Evet, şu sûre ve şu sûre” deyip sûrelerin adlarını saydı. “Yanındaki Kur'ân karşılığında onu seninle evlendirdik” buyurdu.