Kocası ölen kadın bir yıl küçük bir kulübede kalır, sonra çıkıp kendisine verilen tezeği atardı.

Humeyd b. Nâfi' şöyle dedi:

Zeyneb'e: “Yılın sonunda tezek atmak ne demektir?” dedim. Zeyneb şöyle dedi: “Kadının kocası vefat ettiğinde küçük bir kulübeye girer, elbiselerinin en kötüsünü giyer, bir yıl geçinceye kadar hiçbir koku sürünmezdi. Sonra ona bir hayvan —eşek, koyun ya da kuş— getirilir, onunla (bedenini) silerdi. Silindiği şey de çoğu zaman ölürdü. Sonra (kulübeden) çıkar, kendisine bir tezek verilir, onu atardı. Ondan sonra koku ya da başka şeylerden dilediğine dönerdi.”

Mâlik'e “tefteddu bihi” (onunla siler) nedir diye soruldu; “Onunla derisini sıvazlar” dedi.