Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Bir adam Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) gelip: “Helak oldum!” dedi. “Niçin?” buyurdu. “Ramazanda hanımımla birleştim” dedi. “Bir köle azat et” buyurdu. “Yanımda yok” dedi. “İki ay peş peşe oruç tut” buyurdu. “Gücüm yetmez” dedi. “Altmış yoksulu doyur” buyurdu. “(İmkân) bulamıyorum” dedi. Derken Peygamber'e (sallallahu aleyhi ve sellem) içinde hurma bulunan bir zenbil getirildi. “Soru soran nerede?” buyurdu. “İşte buradayım” dedi. “Bunu sadaka olarak ver” buyurdu. “Bizden daha muhtaç olana mı, ey Allah'ın Resûlü? Seni hak ile gönderene yemin olsun ki onun (Medine'nin) iki kara taşlığı arasında bizden daha muhtaç bir ev halkı yoktur” dedi. Bunun üzerine Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) köpek dişleri görünecek kadar güldü ve: “Öyleyse (onu) siz (yiyin)” buyurdu.
Sahîh-i Buhârî 5368, Kitap 69, Hadis 18