Ebû Hüreyre açlıktan yüzüstü düştü; Resûlullah onu evine götürüp doyasıya süt içirdi.

Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:

Bana şiddetli bir sıkıntı (açlık) isabet etti. Ömer b. Hattâb'a rastladım ve ondan bana Allah'ın Kitabı'ndan bir âyet okumasını istedim. O evine girdi ve âyeti bana açıkladı. Biraz yürüdüm; sıkıntıdan ve açlıktan yüzüstü düştüm. Bir de baktım ki Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) başucumda duruyor. “Ey Ebû Hüreyre!” dedi. “Buyur, ey Allah'ın Resûlü, emrine amadeyim!” dedim. Elimden tutup beni kaldırdı ve hâlimi anladı. Beni evine götürdü ve bana büyük bir kap süt verilmesini emretti. Ondan içtim. Sonra: “Tekrar iç, ey Ebû Hir!” buyurdu. Tekrar içtim. Sonra yine: “Tekrar iç” buyurdu. Tekrar içtim; nihayet karnım dolup gerildi ve ok gövdesi gibi oldu. (Ebû Hüreyre) dedi ki: Sonra Ömer'e rastladım, başıma geleni ona anlattım ve ona: “Ey Ömer! Allah bu işi, ona senden daha lâyık olan birine üstlendirdi. Vallahi o âyeti sana okutmak istemiştim; hâlbuki ben onu senden daha iyi okurum” dedim. Ömer: “Vallahi seni (evime) almış olmam, bana kırmızı develere sahip olmaktan daha sevimli olurdu” dedi.