Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) güneş batıya kaydığında çıktı ve öğleyi kıldırdı. Sonra minberin üzerinde kalktı ve kıyameti andı; onda büyük olaylar olduğunu söyledi. Sonra şöyle buyurdu: “Kim bir şey sormak isterse sorsun. Bu yerimde durduğum sürece bana ne sorarsanız size haber veririm.” İnsanlar çok ağladılar. O da çokça “Bana sorun!” demeye başladı. Abdullah b. Huzâfe es-Sehmî kalkıp: “Babam kim?” dedi. “Baban Huzâfe'dir” buyurdu. Sonra çokça “Bana sorun!” dedi. Bunun üzerine Ömer diz çöküp: “Rab olarak Allah'tan, din olarak İslâm'dan, peygamber olarak Muhammed'den razı olduk” dedi. (Peygamber) sustu, sonra şöyle buyurdu: “Az önce cennet ve cehennem bana bu duvarın genişliğinde gösterildi; hayır ve şer gibisini görmedim.”
Sahîh-i Buhârî 540, Kitap 9, Hadis 17