Enes b. Mâlik (radıyallahu anh) şöyle rivayet etti:
Ebû Talha, Medine'de hurmalık bakımından Ensâr'ın en çok mal sahibi olanıydı. Malları içinde en sevdiği Beyruhâ idi; (bu bahçe) mescidin karşısındaydı. Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) oraya girer ve oradaki temiz sudan içerdi. Enes dedi ki: “Sevdiğiniz şeylerden (Allah yolunda) harcamadıkça iyiliğe asla erişemezsiniz” (Âl-i İmrân 3/92) âyeti inince Ebû Talha kalkıp şöyle dedi: “Ey Allah'ın Resûlü! Allah ‘Sevdiğiniz şeylerden harcamadıkça iyiliğe asla erişemezsiniz’ buyuruyor. Malımın bana en sevimlisi Beyruhâ'dır. O, Allah için bir sadakadır; onun iyiliğini ve Allah katında azık olmasını umuyorum. Ey Allah'ın Resûlü! Onu Allah'ın sana gösterdiği yere koy.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Ne güzel! Bu kazançlı bir maldır -ya da (sevabı) gelip giden bir maldır; Abdullah şüphe etti-. Söylediğini işittim; ben onu yakınlarına vermeni uygun görüyorum.” Ebû Talha: “Yapacağım ey Allah'ın Resûlü!” dedi ve Ebû Talha onu akrabaları ve amcaoğulları arasında paylaştırdı.
İsmâîl ve Yahyâ b. Yahyâ “râyih” (gelip giden) dediler.
Sahîh-i Buhârî 5611, Kitap 74, Hadis 37