Allah bana afiyet verdi; onun yüzünden insanlar arasında bir kötülük kışkırtmaktan hoşlanmadım.

Âişe (radıyallahu anhâ) şöyle rivayet etti:

Benî Züreyk'ten Lebîd b. A'sam denilen bir adam Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) sihir yaptı. Öyle ki Resûlullah'a (sallallahu aleyhi ve sellem) yapmadığı bir şeyi yapıyormuş gibi geliyordu. Nihayet bir gün -ya da bir gece- yanımdayken, (benimle meşgul olmayıp) dua etti, dua etti; sonra şöyle buyurdu: “Ey Âişe! Allah'ın, kendisine sorduğum şey hakkında bana cevap verdiğini fark ettin mi? Bana iki adam geldi; biri başucuma, diğeri ayakucuma oturdu. Biri arkadaşına: ‘Bu adamın derdi nedir?’ dedi. (Öbürü): ‘Büyülenmiş’ dedi. ‘Ona kim büyü yaptı?’ dedi. ‘Lebîd b. A'sam’ dedi. ‘Ne içinde?’ dedi. ‘Bir tarak, taranırken dökülen saçlar ve erkek hurma tomurcuğunun kabuğu içinde’ dedi. ‘O nerede?’ dedi. ‘Zervân kuyusunda’ dedi.” Resûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) ashabından bazı kimselerle birlikte oraya gitti. Sonra (dönüp) geldi ve şöyle buyurdu: “Ey Âişe! Sanki onun suyu kına özsuyu gibiydi, sanki hurmalarının başları şeytanların başlarıydı.” “Ey Allah'ın Resûlü! Onu (kuyudan) çıkarmayayım mı?” dedim. “Allah bana afiyet verdi; onun yüzünden insanlar arasında bir kötülük kışkırtmaktan hoşlanmadım” buyurdu. Sonra (kuyunun kapatılmasını) emretti ve (kuyu) gömüldü.

Ebû Üsâme, Ebû Damre ve İbn Ebü'z-Zinâd da Hişâm'dan (rivayet ederek) ona mütâbaat ettiler. Leys ve İbn Uyeyne ise Hişâm'dan “bir tarak ve müşâka içinde” dediler.

Müşâta, taranırken saçtan dökülen şeydir; müşâka ise keten müşâkasından (keten lifi artığından) gelir.